banner

Voor wie zijn de samenkomsten? En voor wie niet?

Voor iedereen die spanningsvol is opgegroeid, in gevoel van afwijzing. Doordat de ouders psychisch- en emotioneel niet werkelijk beschikbaar en bereikbaar waren. Of juist te nadrukkelijk sturend en manipulatief aanwezig. Met een verstoorde hechting, eenzaamheid, gevoel van leegte en isolement, verwarring en onzekerheid als gevolg. Tezamen met medisch onverklaarbare lichamelijke klachten. Of je ben aan de zijlijn stille getuige geweest van onveilige en spanningsvolle situaties. Het kan zijn dat je hier zelf in opgegroeid bent als lotgenoot, maar jouw insteek kan ook zijn dat je het als zorgprofessional op diepere lagen (nog) beter wilt leren invoelen en begrijpen.

De samenkomsten worden ervaren als een diepgaande deskundigheidsbevordering en persoonlijke ontwikkeling en zijn voor de mensen die bij zichzelf 'De weg naar binnen' willen gaan, vanuit het diepe besef dat je alleen dan verder komt. Met jezelf èn met de ander. Of dit nu als zorgprofessional en/of lotgenoot is. Vanuit haar jarenlange goede ervaringen heeft José ervoor gekozen om deze doelgroepen vanuit de verschillende achtergronden juíst samen te laten komen, in plaats van ze gescheiden te groeperen. Dit blijkt namelijk een bijzonder helpende, verhelderende en helende aanvulling op elkaar te zijn. Los van onze functie en achtergrond, ontmoeten wij elkaar deze dagen in volkomen gelijkwaardigheid in ons menszijn. Want van wie kunnen we nu meer leren dan van elkaar?

En uiteindelijk zijn we ongeacht onze achtergrond allemaal tot op zekere hoogte lotgenoten van elkaar, want iedereen is - bewust of onbewust - wel getuige geweest van spanningsvolle situaties vol gevoel van onveiligheid. Als zorgprofessional kun je dit inzetten om je (nog) verder te kunnen verplaatsen in je cliënten/patiënten/leerlingen/pleegkinderen. Als lotgenoot kun je de themadagen inzetten om het empathisch vermogen naar jezelf vergroten. Zodat er steeds minder behoefte is aan erkenning van buitenaf, een vorm van hernieuwde hechting met jezelf.

De ervaring leert dat er bevlogen zorgprofessionals 'met een rugzakje' meedoen aan de themadagen. Want het therapeutisch werken met trauma is mooi en waardevol werk, maar ook uitputtend. Het gaat om werkelijk en wezenlijk contact maken en oprecht luisteren op heel veel dieptelagen. Wie altijd met 'helpende handen en een luisterend oor' voor anderen klaar staat, gaat vaak voorbij aan voldoende ontspanning en zelfzorg. Dan loop je vast, omdat je niet verder komt in de persoonlijke ontwikkeling van jezelf. Wie altijd 'weggeeft wat hij zelf nodig heeft' raakt zelf uitgeput, zowel in het persoonlijk leven als in het werk. Dan zijn deze themadagen een verademing en verrijking.

Voor wie is het (nu nog ) niet? Door de beeldendende psycho-educatie en haar ervaringsgerichte manier van vertellen en verbinding maken, werken de samenkomsten therapeutisch, helpend en helend door op vele dieptelagen. Veel deelnemers noemen dat ze door het gevoel van herkenning en erkenning zich van binnenuit begrepen voelen. Maar dit kan in eerste instantie ook pijnlijk confronterend zijn. Wanneer je van jezelf weet dat je normaal gesproken snel emotioneel geraakt bent in combinatie met een moeite om je emoties te reguleren en weer te kunnen stabiliseren, dan is het - in zelfzorg en zorgvuldigheid - misschien niet verstandig om een hele themadag in het diepe te duiken en is een individuele vorm van traumaverwerking (eerst) misschien passender. Bij twijfel kunnen we altijd even een persoonlijk belmoment inplannen.

Geef jij je op als lotgenoot? Vanuit voorzorg & zorgvuldigheid ontvangt iedere deelnemer die zich opgeeft als lotgenoot van tevoren per mail een aantal vragen om voor jezelf je draaglast & draagkracht af te wegen. Dan kun je na het beantwoorden van de vragen alsnog beslissen of de themadag in een groep voor jou (op dit moment) wel de juiste weg is. Wat ook veel gebeurt is dat de themadagen gevolgd worden náást de individuele therapie die iemand elders al volgt, dit blijkt een waardevolle aanvulling op elkaar te zijn.