Driedaagse

Waar gaat het deze dagen over? Deze driedaagse gaat over het getraumatiseerde kind dat voortleeft ín de volwassene – nadat het onveilige bevuilde nest verlaten is. Met deze dagen richt zij zich op de mensen die (nog meer) verdieping, inzicht, kennis en kunde willen verfijnen en ontwikkelen in vroegkinderlijk- en transgenerationeel trauma. Binnen haar werk richt José zich op de mensen die zich niet veilig hebben kunnen hechten in hun jeugd. Door onzichtbare vormen van misbruik en verwaarlozing, zoals affectieve, emotionele en pedagogische verwaarlozing, vanwege ouders die psychisch/emotioneel niet bereikbaar en beschikbaar waren. Of door actievere vormen van kindermishandeling zoals (seksueel, psychisch en narcistisch) misbruik en (zichtbare of onzichtbare) vormen van huiselijk geweld.

Spanningsvol opgroeien in gevoel van onveiligheid gaat in eerste instantie om het kind, maar kinderen groeien op en zijn op een gegeven moment volwassen. Veel van deze volwassenen lopen rond met onvoldoende verwerkte gevolgen van vroegkinderlijk trauma. Wanneer de jong volwassene het leven tegemoet treedt terwijl alle alarmbellen van het overlevingsmechanisme áán zijn blijven staan. Het Stockholmsyndroom wat onder de inmiddels volwassen huid is gekropen en de verborgen complexe PTSS.

Wat kun je deze dagen verwachten? Deze dagen gaan verder en dieper richting het verhelderen en herkennen van de verbanden tussen 'toen en nu'. De echo’s uit het verleden worden verder uitgediept. Zowel in psychische-, lichamelijke- en emotionele de gevolgen. Maar ook hoe onze menselijke psyche en emoties werken bij een transgenerationeel trauma wat sluipenderwijs ontstaat. Waar haalt het verleden het heden (onbewust) in bij jou? Waar 'overkom jij jezelf' door de biologische gevolgen van een verstoorde hechting? Ons autonome zenuwstelsel in vechten, vluchten, bevriezen en verslappen maar ook het verzoenen wordt in beeldende psycho educatie helder gemaakt. Zo ook het overleversgedrag dat daaruit voort kan vloeien. Waarom is 'kiezen en voor jezelf staan' zo moeilijk? Wat hebben een burn-out en een stressvolle jeugd met elkaar te maken? Deze verdiepende vragen staan deze driedaagse centraal wanneer we samen ‘de weg naar binnen’ gaan.

Als bij overleven in onveiligheid zwijgen het overlevingsmechanisme is geworden en de psyche/ emoties geen kant meer op kunnen, dan doorbreekt het lichaam het stilzwijgen. Dan gaat zij voor jou spreken in de vorm van onrust en spanningen. De wortels van deze spanningen worden gevoed door negatieve gevoelens van schaamte en schuld. Deze negatieve gevoelens worden overtuigingen over onszelf. Zoals "Ik ben slecht" en de talrijke variaties op deze overtuiging zijn gebaseerd op de vroegere ervaring van "Ik voel me zo slecht".

Wat neem je mee uit deze dagen? Door het (nog beter) leren herkennen en kunnen plaatsen van de traumasporen van jezelf en/of je cliënten/patiënten/leerlingen zal deze jouw nabijheid en verbondenheid vanuit een werkelijk begrijpende houding meer kunnen ervaren. Je zult in je dagelijks leven en/of werk logischer verbanden kunnen leggen tussen 'toen en nu'. En je hebt eenvoudig in te zetten tools meegekregen om thuis en/of op je werk mee verder te gaan.